Bir zamanlar Avrupa’da nesli tükenmiş olan kuzey kelaynakları, özel koruma çabaları sayesinde dikkate değer bir geri dönüş yapıyor. Her yıl, bu nadir kuşlardan oluşan bir sürü, insan bakıcı ebeveynleri eşliğinde, daha sıcak kışlama alanlarına doğru dikkatle yönlendirilen bir göçte bir mikrolight uçağını takip ediyor.
Avusturya’nın Waldrapp ekibi, 2004 yılından bu yana, tutsak olarak yetiştirilen ibis yavrularına, Orta Avrupa’da nesilleri tükendiği için uzun süredir unutulmuş olan göç yollarını öğreterek türü yeniden tanıtmak için çalışıyor. Koruyucu ebeveynlerden biri olan Barbara Steininger, “Bu özel bir zaman,” diyor. “Elinizle büyüttüğünüz kuşlarla birlikte uçuyorsunuz. Her birini ayrı ayrı tanıyoruz. Bu çok güzel bir şey.”
Kuzey kelaynak kuşu ya da Waldrapp, bir zamanlar Avrupa, Kuzey Afrika ve Arap Yarımadası’nda yaygındı. Avlanma ve habitat kaybı bu kuşları orta Avrupa’da yok etti ve yeniden getirilen kuşlar atalarının göç yolları hakkında bilgi sahibi olmadan mücadele etti.
Biyolog Johannes Fritz bir çözüme öncülük etti: yavruları insan bakıcılarla birlikte elle büyütmek, kuşların mikrolightları takip etmesine yetecek kadar güçlü bir bağ oluşturmak. Ancak iklim değişikliği, Alpler üzerinden Toskana’ya giden geleneksel rotalarını çok riskli hale getirdi. Ekip şimdi onlara İspanya’nın Endülüs bölgesine doğru daha uzun ve daha güvenli bir yolculukta rehberlik ediyor. 1.615 millik (2.600 km) yolculuk yaklaşık 50 gün sürüyor.
Göç acı tatlı bir vedayla sona eriyor, çünkü genç ibisler üç yıl içinde olgunluğa erişene kadar geri dönmeyecekler. Steininger, “Onlardan ayrılmak üzücü,” diye itiraf ediyor, “ama bu bütün yaz uğruna çalıştığınız bir an.”
Waldrapp ekibi, ısrar ve yenilikçilik sayesinde, bir zamanlar kaybolmuş olan bu türün Avrupa semalarındaki yerini geri almasını sağlıyor.
Kaynak: https://www.positive.news/society/soaring-high-with-a-flock-of-birds-and-their-human-foster-parents/
